Doorgaan naar hoofdcontent

Oekraïne

Introducing: Svitlana Bevza

  Svitlana Bevza is een Oekraïense fashion designer wiens geweldige werk ik ernstig tekort ga doen in deze post. Ik had je hier heel graag wat van haar ontwerpen laten zien – en hoop dat ik dat later dit jaar alsnog een keer kan doen. Vandaag kwam het er namelijk niet van om tijdens het korte gesprek dat ik met haar had, de zaken kort te sluiten die bij het gebruik van beeldmateriaal komen kijken.  Het is vandaag precies een maand geleden dat Svitlana op Instagram haar definitie van “luxe” deelde. Waarmee ze mij het laatste zetje gaf om iets te gaan dóén – in plaats van met betraande ogen het nieuws volgen, afgewisseld met moeite hebben om me op skincare te concentreren, omdat dat ineens zo ridicuul leek. View this post on Instagram A post shared by Svitlana Bevza 🇺🇦 (@bevza_svitlana) Inmiddels word ik dusdanig in beslag genomen door al dat “doen” voor Oekraïne, dat daar online even weinig van te zien is. Maar voordat ik weer “achter de schermen” verder ga, verte

Hopelijk tot snel!

 Allereerst: fijn dat je er bent – ik hoop dat je dit in goede gezondheid leest en dat de COVID-19 blues aan je voorbij gaan. En mocht je een trouwe lezer zijn die even langskomt om te zien of ik nieuwe artikelen heb gepubliceerd: enorm fijn dat je er opnieuw bent, want trouwe lezers hebben een speciaal plekje in mijn bloggershart. Helaas heb ik sinds vorige maand geen enkel nieuw artikel gepubliceerd en zal het nog wel even duren voordat je hier weer vers leesvoer aantreft. Ook durf ik niet te zeggen hoe lang de radiostilte – die vorige maand zo onverwacht inviel – nog zal blijven duren.
De oorzaak daarvan is gelukkig niet ernstig of verdrietig, maar wel een beetje lastig. Mijn stilte heeft namelijk van alles te maken met de bijwerkingen van tramadol – een pijnstiller. Die bijwerkingen zijn tijdens de eerste weken van gebruik het sterkst, daarna nemen ze af. Dat was en is bij mij niet anders: in januari was ik aanvankelijk anderhalve week zó wappie, dat The Sims spelen het enige was dat ik met goed fatsoen op mijn laptop kon doen. Dat verbeterde langzaam en uiteindelijk verdween ook de rare, duizelige mist. Mijn hoofd leek weer van mij – en dat ís het ook wel, maar slechts 95% van de tijd. In de overige 5% blijkt er ergens toch nog een stukje té beneveld. Daardoor vergeet ik bijvoorbeeld soms dingen – uiteraard vaak díe dingen die het meest onhandig zijn om te vergeten. Ook schreef ik ineens rare dingen in conversaties per app of e-mail. Zo had ik over een KNO-arts terwijl ik een oogarts bedoelde – en noemde ik een trial waaraan zo'n 150 proefpersonen hadden deelgenomen “kleinschalig”. Daar kon ik samen met mijn gesprekspartners hartelijk om lachen – maar als ik dat soort malle fouten ga maken in artikelen, dan wordt het toch een stuk minder lollig. Mijn maag zou omdraaien als ik dat soort onjuistheden achteraf – weken later – in mijn artikelen zou aantreffen. Vooral omdat ik daarmee jou, de lezer verkeerd zou hebben geïnformeerd. Of onbedoeld zelfs volslagen onzin tegen je zou hebben verkondigd. Dat zou het vervelend maken – want het objectief, onafhankelijk en correct informeren van lezers staat op de eerste plaats. Altijd. Dus voorlopig zal ik even niets publiceren, omdat ik alles dat ik ga schrijven eerst 10 keer, op verschillende momenten, moet nalezen. Of nou ja, móét... wil. Ik wil geen concessies doen waar het de kwaliteit van mijn artikelen betreft (en evenmin op het gebied van objectiviteit en onafhankelijkheid, trouwens) Dus daarom blijf ik nog even stil – terwijl ik hoop snel weer bij je terug te zijn.

Blijf blij en gezond in de tussentijd,
Mariella

DEZE WEEK HET MEEST GELEZEN: