Doorgaan naar hoofdcontent

Pity Party

Mijn Huidverzorgingsroutine – Juli 2021: Pity Party

  Mijn huidige huidverzorgingsroutine draagt de naam “Pity Party” omdat die voor een aanzienlijk deel bestaat uit producten die ik noodgedwongen bij Kruidvat bestelde – en Kruidvat is en blijft nu eenmaal “maar” een drogist. De “pity” zit 'm echter vooral in de Corona-nood: als “risicogroepie” verbleef ik tot 26 juli in strikte isolatie en ontving ik dus ook geen koeriers aan de deur. En omdat ik kennelijk iets te optimistisch was geweest tijdens het hamsteren van huidverzorging in de pauze tussen de tweede en derde COVID-golf, was ik tijdens de vierde aangewezen op Kruidvat. Daar haalde ik de producten die ik online had besteld op, tijdens het ene uurtje per week dat ik naar buiten ging. Maar daarmee eindigt de “pity” dan ook, want hoe vervelend allemaal ook – dankzij Kruidvat werd mijn huidverzorgingsroutine toch nog een bescheiden feestje. Want tegenwoordig kunnen we serums met adequate percentages van basic actives – zoals retinol, niacinamide, salicylzuur en gestabiliseerde vi

CI 75470: een nummer om te onthouden als je liever geen luizen op je lippen smeert




Karmijn - of eigenlijk karmijnzuur - is een rode kleurstof die als E120 te vinden is in voedsel en als CI 75470 in make-up en dan met name lipstick, lipgloss en rouge. Het is een zogenoemde 'natuurlijke kleurstof', iets dat wellicht wat smakelijker klinkt dan een 'kunstmatige' - maar smakelijk is karmijn toch echt nauwelijks te noemen. Het pigment wordt namelijk verkregen uit luizen.

De Dactylopius coccus is een bladluis die oorspronkelijk uit Zuid- en Midden Amerika komt, waar de beestjes al door de Azteken en Maya's werden gebruikt voor hun karmijn. Later zagen Spaanse kolonisten de kostbaarheid van de rode kleurstof in, die veel mooier was dan de kleuren die tot op dat moment in Europa werden gebruikt. Karmijn werd al snel zeer geliefd in Europa, waar men er onder meer de gewaden van katholieke kardinalen mee kleurde. Karmijn werd kostbaar en verhandeld op de beurzen van Londen en Amsterdam. Sinds de 19e eeuw worden de luizen ook gekweekt en verwerkt op de Canarische eilanden.

De bladluizen maken het karmijnzuur aan als verdedigingsmiddel tegen hun natuurlijke vijanden en het zuur wordt dan ook nog steeds wel gebruikt om mieren te bestrijden. De kleurstof wordt bereid door de luizen eerst te doden met heet water, stoom of een oven en ze aansluitend te laten drogen. Daarna de luizen uitgekookt en vermalen tot E120 (i) of gezuiverd, wat E120 (ii) en CI 75470 oplevert. Of nu ja, gezuiverd... De kleurstof is dan hoger geconcentreerd, maar er blijven restjes luis in zitten - die allergische reacties kunnen veroorzaken bij personen die daar gevoelig voor zijn.

Persoonlijk gruwel ik daar zó van dat ik CI 75470 niet op mijn gezicht wil hebben en E120 niet in mijn ijsje of drankje (het zit ook in Campari, weet ik sinds vandaag en daar báál ik van) Mocht je hetzelfde hebben: de CI-nummers staan onderaan de INCI-lijstjes van make-up. En als je nu moeite krijgt met afscheid nemen van je favoriete rode lipstick, weet dan dat CI 16255 een synthetische kleurstof is die karmijn-rood zeer sterk benadert.


DEZE WEEK HET MEEST GELEZEN: