Doorgaan naar hoofdcontent

ACTUEEL

Lezersvraag: Is het collageenpoeder van Oslo Skin Lab inderdaad zo goed? En zijn er geen goedkopere alternatieven? ••• DEEL II •••

  “Ben jij op de hoogte van het collageen poeder van Oslo Skin Lab, genaamd The Solution? Is dit inderdaad zo goed? En zijn er geen goedkopere alternatieven?” Die vraag stelde Ingrid me in februari 2020. Ik was op dat moment druk bezig met de laatste voorbereidingen van de oprichting van the•care•connection. Dat is de stichting waarvan de oprichting noodzakelijk bleek voor de administratieve en met name fiscale kant van de missie van the•brainy•beaut: lezers eerlijk, onafhankelijk en transparant informeren over huidverzorging die écht werkt (en waarom) – om tegelijkertijd fondsen te werven voor medisch wetenschappelijk onderzoek. Door COVID-19 heeft de formele oprichting van the•care•connection straks een jaar vertraging opgelopen – maar dát zag ik uiteraard niet aankomen toen ik de mail van Ingrid ontving. Druk, druk, druk als ik was vond ik pas na een maand de tijd om Ingrid te antwoorden – en dat deed ik even snel als eerlijk. Nú – bijna 10 maanden en as we speak  24.319 paginaweerg

Wacht even... er staat Hyaluronzuur op de verpakking, maar ze stoppen er Sodium Hyaluronate ín?!




Dat was ooit mijn eerste reactie toen ik de INCI's bekeek van een product met hyaluronzuur. Nu kan een ingrediënt natuurlijk een heel andere naam krijgen wanneer het wordt vertaald naar een INCI. Dat zie je bijvoorbeeld vaak bij plantaardige ingrediënten, waarbij in de INCI de botanische naam van de plant is terug te vinden: groene thee wordt Camellia Sinensis en zoethout Glycyrrhiza Glabra. Daarnaast wordt er natuurlijk regelmatig tegen de waarheid aangeleund en staat er iets anders op de verpakking, dan er door de producent in het potje of pompje wordt gestopt. Retinylpalmitaat verkopen als retinol bijvoorbeeld, of als het niet bestaande stofje pro-retinol A - met misverstanden en onduidelijkheden als gevolg.

Mede doordat er nog steeds zo enorm veel onzin wordt verkocht, blijf ik huidverzorging analyseren tot op het molecuul. En bij hyaluronzuur gaat het toevallig heel letterlijk om moleculen - het moleculair gewicht, om precies te zijn.

Hyaluronzuur: een te zware jongen voor onze huid

Hyaluronzuur (hyaluran - Hyaluronic Acid) is iets anders dan Sodium Hyaluronate, dat overduidelijk een zout (sodium) is. Maar anders dan bij retinylpalmitaat dat geen (vorm van) retinol is, maar pas na het aanbrengen voor zo'n 40% retinol wórdt dankzij de enzymen in onze huid, is sodium hyaluronate wél een vorm van hyaluronzuur.
Sodium hyaluronate bestaat uit 91% uit hyaluronzuur dat chemisch verbonden is met zout. Die verbinding is nodig om te kunnen worden opgenomen door onze huid, omdat hyaluronzuur alléén daarvoor een te zwaar moleculair gewicht heeft.

Sodium hyaluronate kent grofweg drie gewichtsklassen - hoe lager het gewicht, hoe beter de opname door de huid:
  • hoog - moleculair gewicht van 1.000.000 tot 1.500.000 dalton
  • laag - 600.000 - 1.000.000 dalton en 
  • ultralaag - 8.000 - 30.000 dalton

Ter vergelijking: hyaluronzuur heeft een moleculair gewicht tot 3.000.000 dalton (!)

Geen misleiding dus, maar begeleiding: het zout zorgt dat het hyaluronzuur door de opperhuid wordt opgenomen, waar het aansluitend deze mooi-makende dingen doet.



DEZE WEEK HET MEEST GELEZEN: