Doorgaan naar hoofdcontent

Pity Party

Mijn Huidverzorgingsroutine – Juli 2021: Pity Party

  Mijn huidige huidverzorgingsroutine draagt de naam “Pity Party” omdat die voor een aanzienlijk deel bestaat uit producten die ik noodgedwongen bij Kruidvat bestelde – en Kruidvat is en blijft nu eenmaal “maar” een drogist. De “pity” zit 'm echter vooral in de Corona-nood: als “risicogroepie” verbleef ik tot 26 juli in strikte isolatie en ontving ik dus ook geen koeriers aan de deur. En omdat ik kennelijk iets te optimistisch was geweest tijdens het hamsteren van huidverzorging in de pauze tussen de tweede en derde COVID-golf, was ik tijdens de vierde aangewezen op Kruidvat. Daar haalde ik de producten die ik online had besteld op, tijdens het ene uurtje per week dat ik naar buiten ging. Maar daarmee eindigt de “pity” dan ook, want hoe vervelend allemaal ook – dankzij Kruidvat werd mijn huidverzorgingsroutine toch nog een bescheiden feestje. Want tegenwoordig kunnen we serums met adequate percentages van basic actives – zoals retinol, niacinamide, salicylzuur en gestabiliseerde vi

Dik door antihistaminica



Ruim anderhalf jaar gebruikte ik dagelijks een dubbele dosis levocetirizine tegen de klachten die veroorzaakt werden door een lijstje aan allergieën, van huisstofmijt tot katten en van boompollen tot sommige vruchten. Die klachten waren vrij divers: ik snotterde wat af zonder verkouden te zijn, had rode dikke ogen, werd astmatisch en mijn huid stond regelmatig in vuur en vlam, soms inclusief eczeem. Een enkele keer waren de ontstekingsreacties dusdanig dat ook post-inflammatoire hyperpigmentatie niet uitbleef.

In die tijd kwam ik vele kilo's aan. Zó veel kilo's dat ik er in april van dit jaar mijn allergoloog over raadpleegde, die de dikmakende bijwerkingen van levocetirizine erkende en mijn medicatie aanpaste. Aansluitend had het ijdeltuitje in mij mazzel, want ik blijk het heel goed te doen op een lokaal middel dat nog maar sinds kort in Nederland (op recept) verkrijgbaar is: Dymista. Dit is een neusspray, die me letterlijk een heel vieze smaak in mijn mond geeft, die ook nog eens veel te lang aanhoudt. Maar ondertussen krimp ik wel weer heel langzaam tot skinny bitch-formaat (be afraid, be very afraid! :)) Mijn huid is ook nog steeds rustig - waarschijnlijk ook doordat ik allergie-triggers in mijn eten nu vermijd.

Levocetirizine is niet de enige chemische dikmaker die wordt voorgeschreven bij allergieën, dit geldt voor alle antihistaminica die tot de groep van de zogenoemde H1 antagonisten behoren (waarvan je hier een overzicht vindt)  Histamine - het stofje dat brandnetels berucht maakt en dat een sleutelrol speelt bij allergische reacties - remt namelijk de eetlust. Wanneer de werking van histamine wordt geblokkeerd, valt die remming dus weg, met een toegenomen eetlust als gevolg.

Daarnaast werd ik persoonlijk nogal 'wappie' van levocetirizine. Dat ik er tien, twaalf uur per nacht op sliep vond ik aanvankelijk een prettige bijkomstigheid - maar slapen is nu eenmaal niet een activiteit waarmee je veel calorieën verbrandt. Sufheid gedurende de dag is ook al geen fatburner en een toegenomen eetlust doet de rest. Daar zul je niet zo veel van merken als je allergieën beperkt blijven tot hooikoorts en een H1 antagonist dus slechts kort gebruikt, maar bij langdurig gebruik van een dubbele dosis wordt dat helaas een ander verhaal.

Meer lezen over antihistaminica als dikmaker kan in het Women's Health artikel dat mij op het juiste spoor zette. Uiteraard heb ik voor de liefhebber ook een link naar een wetenschappelijke studie, die vind je hier.

Vooral zou ik tegen iedereen die ook in een meer ernstige mate last heeft van een allergie of allergieën: gun jezelf een allergoloog en ga bijvoorbeeld niet aanmodderen met een dorpsdoktertje. Wanneer een allergie niet slechts seizoensgebonden is of nare klachten geeft dan is een medisch specialist de enige om je toe te wenden. En kan een consult van een kwartier een wereld van verschil maken - ook op de weegschaal.


DEZE WEEK HET MEEST GELEZEN: